Soulbank.gr : The Passion...

Hey Everyone,

A new article is up in my Greek Column in Soulbank.gr
You can check it! For those that are not Greek, you can even use google translator you can read my articles it may not be punctual 100% but you get an idea...


Γράφω πάντα όταν έχω κάτι να πω...Γράφω για πράγματα που με εμπνέουν...Σήμερα η κινητήριος δύναμη μου ήταν ένα τραγούδι...Ελπίζω να σας αρέσει Το Πάθος...
Εμένα πολύ...

Photo Credit

©2009 ArcCleo(aka Cleopatra F.)All rights reserved worldwide.

Αναλήψεις Καρδιάς: Το Πάθος

27.11.09

Ακούω μουσική και βλέπω εικόνες. Διαφορετικές για τον καθένα, αλλά η μουσική ταξιδεύει, μαγεύει… Σε καλεί σαν αφέντρα της να χαθείς στο ρυθμό της…

Ρυθμός…
Εικόνες…
Πάθος…
Χορός…

Είναι σα να χορεύεις ταγκό…

Μεθυστικό το άρωμα…

Ζωώδεις οι κινήσεις…

Η αιώνια μάχη μεταξύ θηλυκού και αρσενικού. Ποιος θα επιβληθεί για να κερδίσει την καρδιά του άλλου;

Και ο χορός συνεχίζεται πάντα. Μια αέναη κίνηση σε ορίζει και συνεχίζεις μέχρι η φλόγα, που έχει γίνει ήδη μεγάλη φωτιά να σε κάψει.

Να σε κάψει; Θέλεις να καείς;

Φόβος, εικόνες, πάθος, χορός, έρωτας.

Όλα ή τίποτα.

Καίγεσαι και η φωτιά σε καίει ολόκληρο, ολόκληρη...

Και γίνεσαι ένα με την μουσική, το κορμί σου, ένα με τις νότες…

Το πάθος υπάρχει στα λεπτά που διαρκεί η μελωδία, γιατί αυτός ο ρυθμός είναι τόσος πρωτόγονος, τόσο δυνατός που καλεί κάτι βαθιά κρυμμένο, κάτι πολλά χρόνια ξεχασμένο.

Και όταν τελειώσει το θες ξανά. Γιατί ξέρεις ότι αυτό ψάχνεις αληθινά.

Την έκφανση εκείνη του εαυτού σου, του κορμιού σου, που σε γεμίζει δέος.

Γιατί το να κοιτάς με μάτια ορθάνοιχτα, να βιώνεις στο Είναι σου κάτι τόσο ωραίο, σε μεταμορφώνει.

Λίγο ξεχασμένο αλλού, λίγο ερωτευμένο με την φωτιά που καίει…

Είναι μεγάλη ευτυχία, να μπορείς να ζήσεις την μεταμόρφωση με τα θετικά και τα αρνητικά της…

Γιατί μόνο όταν περνάς δια πυρός και σιδήρου ζεις.

Ακού το πάθος μέσα σου, ζήσε....


Υ.Γ. Ένα καταπληκτικό project οι Sudestada Tango Lounge. Το Linea D είναι ένα από τα αγαπημένα μου…Myspace: http://www.myspace.com/sudestadatango


Φωτογραφία: εδώ
 

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Η Δύναμη της Προσευχής...

13.09.09

Ξυπνάς κάθε πρωί και ακολουθείς το καθημερινό σου πρόγραμμα. Πλένεις το πρόσωπο σου, βουρτσίζεις τα δόντια σου, ντύνεσαι, τρως πρωινό ή πίνεις καφέ ή και τα δύο μαζί.

Ξεκινάς για την δουλειά σου είτε με το αυτοκίνητο σου είτε με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Γραφείο, το καθιερωμένο οχτάωρο ή πολλές φορές ώρες παραπάνω και μετά επιστροφή στο σπίτι για ξεκούραση.

Κάθε μέρα τα ίδια… Κάθε μέρα με μικρές παρεκκλίσεις λόγω κίνησης ή οποιοδήποτε μικρού λόγου.

Ξαφνικά, ενώ γυρίζεις σπίτι μια από τις πανομοιότυπες μέρες της καθημερινότητάς σου, μαθαίνεις το αναπάντεχο νέο…

Κάποιος δικός σου άνθρωπος έπαθε κάτι.

Κάτι άσχημο.

Κάτι που δεν ήθελες ποτέ να συμβεί σε σένα αλλά συμβαίνει.

Πανικοβάλλεσαι, αρχίζεις και ταράζεσαι, ενδεχομένως να αρχίζεις και να κλαις.

Αναρωτιέσαι γιατί να συμβαίνει τώρα αυτό σε εσένα και ξεσπάς σε λυγμούς. Λυγμοί που δεν είναι καθαρτικοί όμως...

Είναι λυγμοί απόγνωσης.

Νιώθεις ότι δεν πατάς πλέον στην γη…

Ότι όλα είναι μάταια και τρέχεις να πάς κοντά του, κοντά της. Ενώ περιμένεις να μάθεις τι γίνεται αρχίζεις να ελπίζεις ότι όλα θα πάνε καλά…
Μία εσωτερική δύναμη που δεν ξέρεις ότι είχες, αρχίζει να κυλάει μέσα σου και να θέλεις να στραφείς στο Θείο.

Αρχίζεις να προσεύχεσαι με όλη σου την δύναμη, με όλη σου την ψυχή,  η οποία τρέμει, περιμένει ένα καλό νέο .

Και μετά από ώρες του δικού σου Γολγοθά έρχονται κάποια νέα.

Κάποια θετικά νέα και εκεί δεν κρατιέσαι άλλο.

Ξεσπάς ξανά σε λυγμούς.

Νιιώθεις ότι το βάρος που σε είχε καταπλακώσει αρχίζει να φεύγει από τους ώμους σου. Και αρχίζεις να ευχαριστείς, να κοιτάς εκεί πάνω…

Γιατί Εκείνος σε άκουσε. Και τώρα έχεις αυτά τα θετικά νέα που σου αναπτέρωσαν το ηθικό.

Όμως αυτό δεν σου είναι αρκετό θες να δεις και ιδίοις όμμασι τον άνθρωπο σου.

Θες να τον αγγίξεις και να του πεις ότι είσαι εκεί για αυτόν. Aρχίζεις και του αποκαλύπτεις όλα εκείνα που δεν του είχες πει μέχρι τώρα.

Γιατί ο άνθρωπος κάνει το λάθος να πιστεύει πως θα υπάρχει πάντοτε ο χρόνος να μπορέσει να πει με λόγια αυτά που αισθάνεται στον άλλον.

Όταν αυτή η στιγμή χάνεται γεμίζει από τύψεις, από ενοχές.

Ανοίγεσαι τόσο πολύ που δεν μπορείς άλλο πια και αρχίζεις πάλι να κλαις.

Κλαις γιατί αισθάνεσαι γεμάτος τύχη που είσαι εκεί και μπορείς και του μιλάς, της μιλάς.

Τυχερός γιατί δεν σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι. Τυχερός γιατί νιώθεις ότι έπρεπε να πεις τα πεις νωρίτερα όλα αυτά.

Γιατί το σ ’αγαπάω είναι η πιο δυνατή λέξη που μπορείς να πεις σε κάποιον.

Γιατί το σ’ αγαπάω είναι η θεϊκή προσευχή. Αυτή που ξεπερνά σε δύναμη όλα τα υπόλοιπα λόγια.

Η δύναμη της προσευχής πηγάζει από την δύναμη της Αγάπης…


Καλή σας συνέχεια…

Υ.Γ. Aφιερωμένο στον Kai…

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Κοιμήθηκα με Κυβέρνηση (;) και ξύπνησα…χωρίς!!!

05.09.09


Τρίτη, μετά την δουλειά, η γνωστή κίνηση στον δρόμο. Το λεωφορείο άργησε για μια ακόμα φορά αλλά τα κατάφερα και έφτασα σπίτι.

Είπα να ξεκουραστώ λιγάκι και έπεσα να κοιμηθώ ένα διωράκι.

Όμως προφανώς δεν τα υπολόγισα καλά και έκανα λάθος γιατί μέσα σε ένα δίωρο γκρεμίστηκε για ακόμα μια φορά το γιοφύρι της Άρτας ή μήπως ήταν αυτό …της Νέας Δημοκρατίας !;!;

Ναι κυρίες και κύριοι: Κοιμήθηκα με Κυβέρνηση (;) και ξύπνησα…χωρίς!!!

Γιατί εμείς οι Έλληνες είμαστε απρόβλεπτοι…

Κανονίζουμε κάτι για μία συγκεκριμένη ημερομηνία και ξαφνικά αλλάζουμε γνώμη και το όποιο πρόγραμμα γίνεται απλά ένα μπάχαλο!

Μα είναι πράγματα αυτά; Να μην μπορείς να κοιμηθείς σαν άνθρωπος;!

Αγαπητοί συμπολίτες και συμπολίτισσες, πρέπει να εναντιωθούμε!

Πρέπει να απαιτήσουμε να μας αφήσουν να κοιμόμαστε…τον ύπνο του δικαίου!

Είναι αναφαίρετο δικαίωμα μας… το να κοιμόμαστε!

Γιατί όταν είμαστε ξύπνιοι γίνονται παράλογα πράγματα.

Μα είναι δυνατόν σε δηλώσεις Πρωθυπουργού να ακούγονται στην ουσία οι δεσμεύσεις που έγιναν πριν δυο χρόνια όταν και πάλι προκυρύχθηκαν πρόωρες εκλογές;

Είναι δυνατόν μετά από 212.070 στρέμματα που έγιναν στάχτη να λέμε ότι νοιαζόμαστε για την χώρα, τους πολίτες της και να τονίζουμε για πολλοστή φορά την ανάγκη επανίδρυσής του κράτους;

Για ποιο κράτος μιλάμε ακριβώς; Η χώρα πηγαίνει με αυτόματο πιλότο…

Η Ελλάδα έφτασε εδώ που έφτασε γιατί υπάρχει ανυπαρξία σωστής διακυβέρνησης.

Η Ελλάδα έφτασε εδώ γιατί Εμείς οι Πολίτες που γκρινιάζουμε διαρκώς για τα ίδια πράγματα, ψηφίζουμε πάντα τους ίδιους και τα ίδια!

Γιατί λέμε ότι δεν έχουμε πρόνοια και δημόσια υγεία αλλά κλέβουμε την εφορία, χτίζουμε βίλες στα καμένα και έχουμε τα πιο ακριβά αυτοκίνητα με τις... χαμηλότερες φορολογικές δηλώσεις!

Ναι, πάμε μπροστά κυρίες και κύριοι…στην Ελλάδα του Δίχως…

Η Ελλάδα του Δίχως ‘Οραμα από τους απόγονους εκείνων που κάποτε είχαν περίσσιο!!!

Δεν θα πω περισσότερα γιατί θα γίνω δυσάρεστη…

Άντε και καλό μας ύπνο!


Υ.Γ. Αναμένω την νύχτα των εκλογών για να δω τον νικητή, αν και νομίζω ότι τον ξέρω… Εσείς;


Soulbank.gr

Αναλήψεις Καρδιάς: Σενάρια Επιστημονικής Φαντασίας (;)

30.08.09 

Έτος 2035 μ.Χ. Η Γη έχει επιζήσει από λιμούς, σεισμούς, καταποντισμούς. Μετά τον καταστροφικό πόλεμο του 2024, ο πλανήτης έμεινε σχεδόν ακατοίκητος. Ο άλλοτε μπλε πλανήτης μετατράπηκε σε μαύρο για τρεις μήνες.

Τόσες ήταν οι μέρες που έκαιγαν τα πυρηνικά. Τα πυρηνικά που κατέστρεψαν τον άλλοτε υπαρκτό κόσμο.

Μόνοι επιζώντες; Εκείνοι που μπήκαν στα διαστημόπλοια τα οποία πέταξαν περιμετρικά της Γης, οι επονομαζόμενες «Κιβωτοί της Ελευθερίας»....


Χρονικά του έτους 2009.

«Οι επιστήμονες, μετά την παρακολούθηση του πειράματος του CERN για την δημιουργία του κόσμου, κατάφεραν να βρουν τον τρόπο παραγωγής της απαιτούμενης ενέργειας για τους νανοκινητήρες των διαστημόπλοιων, ώστε τα διαστρικά ταξίδια να γίνονται με ασφάλεια.

Εννοείται ότι δεν έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό αλλά ανακοινώθηκε αρχικά στους αρχηγούς των κρατών για να πάρουν την ανάλογη χρηματοδότηση.

Η πρώτη επίσημη ανακοίνωση έγινε το 2012, με την αλλαγή των μαγνητικών πόλων και σε συνδυασμό με τις εμφανίσεις του κομήτη με κωδικό όνομα ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ για τον στρατό ενώ στον λαό ήταν γνωστός ως ο ‘κομήτης του Λυκόφωτος’.»


Χρονικά του έτους 2020.

«Ο πλανήτης αργοπέθαινε. Τα αποθέματα νερού ήταν σε πολύ χαμηλά όρια. Έχει να βρέξει 5 χρόνια.

Μετά το αποτυχημένο πείραμα διάτρησης της τεκτονικής πλάκας για την αποφυγή των σεισμών, οι καιρικές συνθήκες άλλαξαν άρδην.

Ο πλανήτης δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος.»


Χρονικά του έτους 2024.

«Πόλεμος μεταξύ των χωρών της συμμαχίας για το πείραμα της διάτρησης και εκείνων που άσκησαν βέτο.

Τα πυρηνικά αφάνισαν μεγάλο τμήμα της στεριάς και η θάλασσα κατάπιε τα βουνά. Ο καπνός έκαιγε τα μάτια και εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν από τα χημικά.

Μεγάλοι σεισμοί προκάλεσαν αμέτρητα Τσουνάμι και παλιρροιακά κύματα και μετά από χρόνια καταρρακτώδεις χημικές βροχές έκαψαν τα πάντα.

Οι άνθρωποι πέθαιναν από την έλλειψη οξυγόνου και την παρουσία υδρογόνου και αζώτου στην ατμόσφαιρα.

Δεν μπορείς να τα βάζεις με την φύση, έχει δικούς της κανόνες.»


Χρονικά του έτους 2034.

« Οι τελευταίες μετρήσεις στην ατμόσφαιρα της Γης δείχνουν ότι τα επίπεδα του Οξυγόνου είναι παραπάνω από ικανοποιητικά. Οι επιζώντες επιθυμούν να κατέβουν στην Γη.

Δέκα χρόνια μετά και η διαφορά είναι έκδηλη. Από τους δορυφόρους οι επιστήμονες παρατηρούν πως δεν υπάρχουν σημάδια του προηγούμενου πολιτισμού. Μόνο νερό και γη.

Η ελπίδα για μετεγκατάσταση στον πλανήτη είναι έκδηλη σε όλες τις Κιβωτούς.»

Ο Κόσμος, συγγραφέας των Χρονικών τα τελευταία 30 χρόνια αφού έσωσε στον υπέρ υπολογιστή με το όνομα Γη την τελευταία του εγγραφή, συμπλήρωσε στις παρατηρήσεις.

«Ο συγγραφέας της κάτωθι εγγραφής επιθυμεί και ελπίζει να πατήσει ξανά στον Μπλε Πλανήτη.

Επίσης, ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο για τον Μπλε Πλανήτη που πληγώθηκε από την ανθρώπινη αλαζονεία ξανά και ξανά.

Γιατί η Φύση δεν αστειεύεται…Και ο άνθρωπος είναι ένα Τίποτα μπροστά στην Φύση.»



Σενάρια Επιστημονικής Φαντασίας ή μια θλιβερή μελλοντική πραγματικότητα;

Ας αναλογιστούμε OΛΟΙ τις ευθύνες μας απέναντι στον Μπλε Πλανήτη που μας φιλοξενεί.

Πηγή φωτογραφίας: εδώ

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Michael Jackson, Long Live the King!

28.07.09

Λίγο μετά την συμπλήρωση ενός μήνα από τον χαμό του MJ αποφάσισα ότι, τώρα, είναι η κατάλληλη στιγμή να γράψω για αυτόν, έτσι απλά, χωρίς φανφάρες και τυμπανοκρουσίες. Δεν θα αναλωθώ στα γνωστά. Δεν θα κάνω την ίδια ιστορική αναδρομή. Αυτά τα έχετε διαβάσει αρκετές φορές.

Δεν θα προσπαθήσω να τον αγιοποιήσω. Δεν θα προσπαθήσω να τον κρίνω.

Αυτό το έχουν κάνει πολύ καλύτερα άλλοι, οι οποίοι έχουν ισοπεδώσει τα πάντα στο βωμό του χρήματος και της δόξας, ενδεχομένως και λόγω μαγκιάς. Άλλωστε είναι «Must» να τα χώνουμε την σήμερον ημέρα και όποιον πάρει ο Χάρος.

Θα μιλήσω για τον άνθρωπο Michael, για τον καλλιτέχνη, για τον πατέρα.

Η δική μας η γενιά μεγάλωσε με τα τραγούδια του. Προσπαθώ να θυμηθώ κάποια στιγμή της παιδικής αλλά και ενήλικης ζωής μου, στην οποία να μην έχω συνδέσει κάποιες μνήμες μου με τα τραγούδια του.

Αυτός ο άνθρωπος, ο οποίος δεν είχε παιδική ζωή, από πιτσιρίκι μέσα στην showbiz, μας έδωσε μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του αιώνα.

Σαν καλλιτέχνης ήταν φαινόμενο. Μια μουσική ιδιοφυΐα.

Ναι είχε την τύχη να δουλέψει με τον μεγαλύτερο παραγωγό όλων των εποχών στην Αμερική τον μεγάλο Quincy Jones, αλλά αν δεν έχεις άστρο, ταλέντο, στην Αμερική δεν πας μπροστά.

Δεν είναι όπως στην Έλλαδα της τελευταίας δεκαετίας όπου οι πάντες κάνουν μια επιτυχία και γίνονται γνωστοί.

Εκεί τα πράγματα είναι αδυσώπητα. Ο θάνατος σου η ζωή μου.

Θα σταθώ όμως σε έναν σημαντικό παράγοντα που όλοι γνωρίζουν αλλά δεν δίνουν την δέουσα προσοχή.

Κανένας δεν αναρωτήθηκε τι προβλήματα μπορούν να δημιουργηθούν από αυτή την υπερ-έκθεση.

'Η μάλλον αρκετοί γνωρίζουν αλλά δεν μιλάνε.

Ιδίως στην ψυχοσύνθεση ενός παιδιού, του οποίου κάθε του κίνηση είναι κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας.

Μόνο κάνουν πως λυπούνται αλλά λυμαίνονται χαιρέκακα πάνω από τις σάρκες προβληματικών και ταλαιπωρημένων παιδιών (βλέπε περιπτώσεις Britney Spears και Lindsay Lohan.)

Αυτός ο άνθρωπος δεν μεγάλωσε ποτέ γιατί δεν του δόθηκε η ευκαιρία. Ήταν ένα αιώνιο παιδί εγκλωβισμένο στο σώμα ενός μεγάλου.

Όπως είπε η Brooke Shields για εκείνην ήταν ο Μικρός Πρίγκηπας και όχι ο Βασιλιάς της Ποπ.

Με όσους και αν έχω μιλήσει δεν πιστεύουν ότι ήταν παιδεραστής.

Αν ζητάτε και την προσωπική μου γνώμη, αυτή η θέση είναι κάτι που πίστευα χρόνια τώρα.

Αν ρωτήσετε άτομα που έχουν σχέση με την τέχνη θα σας πουν ότι οι καλλιτέχνες είναι ιδιόμορφα άτομα, οι οποίοι μπορεί να φτάνουν στην υπερβολή, αλλά όχι σε τέτοια σημεία.

Διαβάστε τις βιογραφίες μεγάλων καλλιτεχνών να δείτε αν υπάρχουν άλλα τέτοια κρούσματα. Δεν νομίζω να βρείτε.

Ο Michael τραβούσε όλα τα λάθος άτομα είπε η πρώην γυναίκα του, Lisa Marie Priestley. Συνήθως έτσι συμβαίνει.

Τα άτομα που διαφέρουν αρκετά, που έχουν μια περίεργη λάμψη, μαζεύουν γύρω τους έναν συρφετό, όχι απαραίτητα καλόψυχων ανθρώπων.

Για το μόνο που στεναχωριέμαι είναι για τα παιδιά του. Τι θα απογίνουν άραγε;

Ελπίζω να τα αφήσουν να μεγαλώσουν πριν τα εκθέσουν στα φώτα της δημοσιότητας.

Ελπίζω να θυμούνται πάντα τον πατέρα τους όπως ήταν στην πραγματικότητα και όχι από την εσφαλμένη αντίληψη που έχει όλος ο κόσμος για αυτόν.

Και να είναι πάντα χαρούμενα και γελαστά γιατί αυτό πρέπει να είναι ένα παιδί ξέγνοιαστο...σαν τον Μικρό Πρίγκηπα.


Υ.Γ. Αφιερωμένο στον αδερφό μου Γιώργο, μαζί με το τραγούδι του Michael Jackson – Dirty Diana

Πηγή φωτογραφίας: http://www.mtvblogs.co.uk/


Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Αγάπη…ένα Θείο Δράμα

15.04.09 

Μεγάλη Βδομάδα…Κατάνυξη…Κατευθυνόμαστε προς το Θείο Δράμα… Και ξαφνικά βλέπω γύρω μου πολλά Δράματα. Όχι δεν είναι λόγω νηστείας… Νομίζω έχει να κάνει λίγο με την απουσία της ουσίας….

Χάσαμε το τρένο...ΣΤΟΠ!!!  

…(μεταφερόμαστε νοερά σε μια άλλη εποχή)…

Όλοι κοιμούνται…Είμαι μόνος. Επέλεξα να βγω έξω και να αφουγκραστώ την φύση. Νιώθω γαλήνη όταν είμαι έξω. Έξω δεν υπάρχει κάτι να με πειράξει. Το άγριο δεν αποτελεί κίνδυνο για μένα. Ο κίνδυνος προέρχεται από αλλού.

Από άτομα του είδους μου. Αναλογίζομαι, όλα τα βήματα που έχω κάνει τα τελευταία τριάντα τρία χρόνια μου στην Γη.

Προσπάθησα να φέρω την Αγάπη σε αυτό τον κόσμο, μα ξέρω ότι δε θα καταλάβουν όλοι…Ποτέ δεν καταλαβαίνουν όλοι….

Είναι πιο δύσκολο να το νιώθεις από το να το ακούς…

Ανέκαθεν, το έβλεπα στα μάτια τους…

Την αμφιβολία, την απάθεια, τις ύβρεις, τις βωμολοχίες, ακόμα και την άρνηση.

Μα, η αγάπη είναι αγάπη. Και εγώ αγαπάω ακόμα και αυτούς που πλήγωσαν όχι μόνο εμένα, αλλά και όλους τους υπόλοιπους….

Είναι δύσκολο να νιώθεις, να κουβαλάς μέσα σου αυτά τα συναισθήματα που δεν είναι πάντα υγιή….

Είναι δύσκολο όταν ξέρεις ότι η προσπάθεια σου θα αλλάξει τον κόσμο…

Όχι γιατί το επέλεξες εσύ…Όχι γιατί το επέλεξαν οι άλλοι…

Αλλά γιατί έτσι έπρεπε να γίνει…

Ήταν γραμμένο, να γίνουν όλα αυτά όπως έγιναν μέχρι τώρα όπως γνωρίζω ότι σε λίγο θα αρχίσει το δυσκολότερο κομμάτι…

Κάθομαι μόνος μου εδώ έξω στην φύση γιατί νιώθω ένα με αυτήν…

Είναι κομμάτι δικό μου όπως και εγώ κομμάτι δικό της…

Απολαμβάνω αυτό που σε λίγες μέρες δε θα ξανανιώσω…

Την ηρεμία, τους ήχους της νύχτας, την ανεμελιά και το νανούρισμα που τραγουδάει μια μητέρα στο νεογέννητο μωρό της…

Η ομορφιά του κόσμου…

Η ομορφιά της καρδιάς…

Η ομορφιά της ψυχής…

Πόσο χαίρομαι που μπορώ να απολαύσω την στιγμή…

Πόσο χαίρομαι που γνώρισα την ζωή…

Ελπίζω να καταλάβουν ότι η Ύπαρξη μου ήταν για το καλό τους…

Για να τους αλλάξει την νοοτροπία, να αλλάξει την ζωή τους προς το καλύτερο…

Πάντα θα υπάρχουν άτομα που θα καταλαβαίνουν περισσότερα από άλλους…

Και αυτοί θα είναι οι δικοί μου μαχητές…

Οι μαχητές του κόσμου και της αγάπης…

(…επιστροφή στο σήμερα…)

Έχουν περάσει πόσα χρόνια από τότε…Πολλά έγιναν στο όνομα Του… Πολλά που δεν νομίζω να το ήθελε ούτε και Εκείνος…

Αν μένει κάτι από όλα τα παραπάνω είναι η ΑΓΑΠΗ…

Υ.Γ. Για περισυλλογή: Καλό είναι όταν γράφουμε πράγματα να είναι ενυπόγραφα…Δεν γίνεται σε μεγάλο free press της Πόλης να δημοσιεύεται άρθρο, γραμμένο από άγνωστο και το οποίο θα εξοργίσει μεγάλο πλήθος του αναγνωστικού κοινού. Ακόμα και κάποια αλήθεια να υπάρχουν στα λεγόμενα του με το να κρατά μυστική την ταυτότητα του δείχνει ότι φοβάται(;) να τα στηρίξει δημοσίως.

Soulbank.gr

 

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Η απώλεια...

30.03.09

Σκεφτόμουν μέρες για το τι θα πω. Σκεφτόμουν αλλα φοβόμουν, ίσως δεν ήξερα πως να εκφράστω. Μα κάποιες φορές πρέπει να μιλήσεις. Πρέπει να πεις, όλα αυτά που έχεις μέσα σου, που νιώθεις. Το σημερινό θέμα; Θα μιλήσουμε για την απώλεια. Ποια απώλεια; Όχι σε αυτή που πήγε το μυαλό σας εξαρχής. Όχι δεν θα μιλήσουμε για τον θάνατο.

Θα μιλήσουμε για εκείνα τα άτομα που μπαίνουν στην ζωή μας για καποιο λόγο και μετά εξαφανίζονται. Πολλοί λένε ότι εκτελούν κάποιο έργο. Ότι είναι μαζί μας για κάποιο συγκεκριμένο μάθημα, μας προσφέρουν τα εφόδια και όταν το μάθημα τελειώσει τότε φεύγουν.

Μα, όντας άνθρωποι έχουμε συναισθήματα. Δενόμαστε, αγαπάμε, έχουμε εμπειρίες, αναμνήσεις. Και ναι όταν φεύγουν απο την ζωή σου έτσι ξαφνικά χωρίς λόγο και αφορμή, τότε ναι πονάς. Ναι, νιώθεις απώλεια. Μέχρι να προχωρήσεις μπροστά.

Αν μαζεύεις κομμάτια;

Ανάλογα την σχέση που είχες μαζί του/της.
Ανάλογα το πόσο είχε μπει μέσα στην ψυχή σου.
Ανάλογα πόσο τον/την άφησες να μπει.

Αν κρατάς κακία; Μακροπρόθεσμα καταλαβαίνεις ότι δεν πρέπει.

Ότι πρέπει να χαίρεσαι που ήταν κομμάτι της ζωής σου, να χαίρεσαι για όσα σου πρόσφερε.

Να χαίρεσαι που κάποιος ήταν εκεί για σένα, για όλα αυτά που σε έκαναν αυτό που είσαι σήμερα.

Και να κρατάς τα θετικά. Τα θετικά που πάντα θα σου ζεσταίνουν την καρδιά.

Οι άνθρωποι δυστυχώς αναλώνονται στα αρνητικά. Κρατάμε αυτά χάνοντας την ουσία. Η ουσία δεν είναι να εισαι σκυθρωπός. Η ουσία δεν είναι να κατηγορείς τον άλλον. Η ουσία είναι σε όλα αυτά που δεν προσέχουμε. Όσα νομίζουμε ότι είναι μικρά.

Η απώλεια είναι στην ουσία η απουσία κατανοήσης του εαυτού μας. Να δεχτούμε ότι κάποιος μας άφησε γιατί ολοκληρώθηκε ο κύκλος.

Η απόρριψη δεν καταπίνεται εύκολα. Όμως, τι καταπίνεται εύκολα σε αυτή την ζωή;

Η απάντηση θα φανερωθεί αλλά εν καιρώ...Έσω έτοιμοι...

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Τι έχουμε κοινό;

12.03.09

Ξένοι φαινομενικά άνθρωποι που ζουν σε διαφορετικές ηπείρους συναντούν ο ένας τον άλλον σε ένα forum. Τι μπορεί να έχουν ως κοινό στοιχείο; Την αγάπη τους για κάτι συγκεκριμένο. Ποιο είναι αυτό; Μπορεί να διαφέρει. Κάποιοι να μιλάνε για αυτοκίνητα, άλλοι για βιβλία, άλλοι για ταινίες, άλλοι για τις τέχνες ή την μουσική. Η λίστα δεν έχει όρια, περιέχει τα πάντα και το τίποτα.

Και κάθε μέρα είναι εκεί και κάθε μέρα αρχίζουν να ξεδιπλώνουν την ζωή τους, τον χαρακτήρα τους σε άλλους ανθρώπους και σχηματίζουν μια ομάδα. Μια ομάδα που δεν έχει σύνορα, θρησκείες ή εθνικότητες. Για αυτούς αξία μόνο έχει η επαφή.

Επαφή; Μπορεί να υπάρξει επαφή μέσα από το Internet; Και όμως ναι μπορεί να υπάρξει. Παλιότερα ανθούσαν η αλληλογραφία και οι Pen Pals (όλοι είχαν έναν, ή τουλάχιστον ήξερε κάποιον που είχε έναν τέτοιο φίλο.), τώρα που ζούμε στην εποχή της εύκολης πρόσβασης στο Διαδίκτυο.

Και τι μπορεί να λένε; Όλα εκείνα που κάθε άνθρωπος έχει κρυμμένα μέσα του. Όνειρα, θέλω, διάφορα προβλήματα τους, για να ακούσουν ένα μην ανησυχείς και ένα καλό λόγο. Λείπει μόνο η ανθρώπινη επαφή.

Αλλά και για αυτό υπάρχει λύση. Κανονίζουν συναντήσεις, κανονίζουν ταξίδια ο ένας στην χώρα του άλλου. Για να δουν από κοντά, το άτομο με το οποίο έχουν μοιραστεί κάτι, έχουν μοιραστεί κομμάτια της ψυχής τους. Κομμάτια που κάποιοι δεν θα δουν ποτέ γιατί δεν είναι ικανοί να τα ανακαλύψουν.

Οι φίλοι είναι κομμάτι της ζωής μας. Μη αφήνεις τον χρόνο να φεύγει και να τους χάνεις. Όσους έχεις να τους έχεις κοντά σου. Από την άλλη να είσαι ανοιχτός σε νέες γνωριμίες. Μπορεί να γνωρίσεις ανθρώπους που να είναι για σένα οικογένεια.

Μια οικογένεια δεν χρειάζεται να την δένουν δεσμοί αίματος.

Υπάρχουν και άλλοι δεσμοί, εξίσου δυνατοί και όμορφοι…

Βρείτε τους… Και αφεθείτε στην αγάπη…

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Οι πόρτες…

03.05.09

Πόρτες ανοίγουν, πόρτες κλείνουν. Πόσες φορές στην ζωή μας έχουμε φτάσει σε ένα σταυροδρόμι; Ο καθένας μπορεί να δώσει την δική του απάντηση. Άλλοι λίγες φορές και άλλοι πολλές. Όταν κλείνουμε πόρτες σημαίνει ότι συμφιλιωθήκαμε με το παρελθόν μας.

Μπορεί να πονέσαμε, αλλά πήραμε τα μαθήματα μας, ίσως μείναμε πίσω ενώ δε θα έπρεπε, και τελικά να συνεχίζουμε την πορεία μας.

Στο μπροστά…Στο μετά…

Όμως, δεν προχωράμε…

Δεν κλείνουμε τις πόρτες…

Αυτό που κάνουμε τις περισσότερες φορές, και δεν είναι υγιές, είναι να έχουμε ανοίξει την πόρτα να λέμε στον εαυτό μας δεν αντέχω άλλο! και αντί να βγαίνουμε και να την κλείνουμε,να μένουμε ακίνητοι εκεί ή να βγαίνουμε και να αφήνουμε την πόρτα ανοιχτή, απλά για να βλέπουμε την χαραμάδα και να ηρεμούμε.

Μας τρομοκρατεί η ιδέα του αγνώστου…Μας τρομοκρατεί, γιατί όταν έχεις συνηθίσει μια κατάσταση, προτιμάς να μένεις στα ίδια και στα γνωστά γιατί νιώθεις ασφάλεια.

Συνάμα, μονομιάς ξεχνάς ότι αυτό το πράγμα σε στρεσάρει και σου δημιουργεί στεναχώρια.

Και κάθεσαι εγκλωβισμένος στο παρελθόν και δεν προχωράς στο παρόν και στο μέλλον.

Αν είναι ανώριμο;

Είναι στην ανθρώπινη φύση να υποτιμά τις δυνάμεις τις!

Θεωρούμε ότι είμαστε ανίκανοι να προχωρήσουμε μπροστά λόγω του φόβου.

Υποσυνείδητα πάντα.

Μπροστά στους άλλους θέλουμε να δείχνουμε ρωμαλέοι και θαρραλέοι, σαν τον Ηρακλή ένα πράγμα.

Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το παρελθόν και το παρόν αναμειγνύονται με το μέλλον.

Μπορεί να είναι δύσκολο να κλείσουμε πόρτες αλλά καμιά φορά η ψυχική μας υγεία επιτάσσει το γεγονός αυτό.

Πρέπει να απελευθερωθούμε από πράγματα που δεν είναι για εμάς πια.

Πρέπει να βρούμε και το θάρρος να καταλάβουμε τον εαυτό μας, τους φόβους μας, τα λάθη, τις χαρές, τις λύπες…

Μα το πιο σημαντικό από όλα είναι η συνειδητοποίηση ότι είμαστε όλα αυτά τα οποία έχουμε βιώσει.

Ναι, σαφώς υπάρχει ο πυρήνας μας που έχει διαμορφωθεί από οικογένεια, φίλους, από το σχολείο, από ήθη και έθιμα και την θρησκεία ακόμα.

Αλλά το ποιοι είμαστε πραγματικά το δείχνει η πορεία μας…Η πορεία μας ακόμα και λάθη να έχουμε κάνει είναι εκεί μπροστά μας…

Και όπως έλεγε ένας Μεγάλος Ποιητής μας:
Το πιο μεγάλο πράγμα είναι να βρεις τον δρόμο πριν την Ιθάκη. Τον Μακρύ, για να συνειδητοποιήσεις τι είναι η Ζωή…
  

Υ.Γ. Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο στην Αφροδίτη. Ένα βράδυ είχε μια απορία και μου έδωσε το έναυσμα να γράψω όλα τα παραπάνω…
Υ.Γ.2 Νομίζω ότι όλοι πρέπει να θυμηθούμε τι λέει ο Κ. Π. Καβάφης στο ποίημα του Ιθάκη 


Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Η ουσία των πραγμάτων

02.03.09

Δεν έχω σκοπό να αναφερθώ στην επικαιρότητα. Νομίζω ότι το κακό έχει παραγίνει τόσο που σημασία έχει να βρούμε κάποια διέξοδο που προστάζει η πραγματικότητα του εαυτού μας.

Έχω επιλέξει να γράφω από καρδιάς για θέματα που είναι πιο σημαντικά από το αν κάποιος απέδρασε και έγινε ρεζίλι όλο το Ελληνικό Έθνος.

Όποτε για άλλη μια φορά θα αναφερθώ σε πράγματα που έχουν σημασία για την καρδιά μας, για την ψυχή μας.

Ο κόσμος που ζούμε έχει αλλάξει δραματικά. Παράλληλα αλλάξαμε και εμείς. Αλλάξαμε προς το καλύτερο ή το χειρότερο αυτό είναι κάτι που ο καθένας μας πρέπει να αναρωτηθεί.

Σίγουρα η ζωή είναι κάτι πιο όμορφο από αυτό που ζούμε όλοι.

Είναι κάτι μεγάλο και εμείς το έχουμε αναγάγει σε βιοποριστικό θέμα.

Ζούμε ή είμαστε φυλακισμένοι;

Ζούμε ή έχουμε νεκρώσει τα πάντα μέσα μας;

Κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη και αναρωτηθείτε αν είστε ευτυχισμένοι.

Αν ζείτε επειδή έτσι το είχατε ονειρευτεί ή γιατί χάσατε τα όνειρα σας και μαζί με αυτά και ένα κομμάτι του εαυτού σας.

‘Όχι δεν είναι εύκολο.

Δεν είναι εύκολο να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να παραδέχεσαι ότι δεν είσαι ευτυχισμένος.

Δεν είναι εύκολο να τα βρεις με τον εαυτό σου και να προσπαθήσεις να κυνηγήσεις τα πιο εφικτά όνειρα σου για να σταματήσεις να νιώθεις μουδιασμένος μέσα σου.

Θέλει τόλμη.

Θέλει όλα αυτά που φοβάσαι να τα αντιμετωπίσεις.

Θέλει να έχεις δύναμη και να μην εγκαταλείψεις, αν κάτι στραβώσει όταν κάνεις προσπάθεια να ακολουθήσεις την καρδιά σου.

Απλά κοιτάξτε την ζωή σας σαν παρατηρητής και θα ανακαλύψετε πολλά.

Το θέμα είναι αν θέλετε να τα δείτε και να τα παραδεχτείτε.

Αν ναι τα πράγματα θα γίνουν πιο εύκολα για εσάς.
  

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Χρώματα…

13.02.09

Ο κόσμος αλλάζει και μαζί του και εγώ
Τα χρώματα άλλαξαν για τα μάτια μου
και νιώθω πως τώρα για πρώτη φορά θωρώ...

Ό κόσμος με κοιτά και δεν ξέρει γιατί χαμογελώ
Μια στιγμή μόνο απορίας στα μάτια τους μπορώ να δω
Είμαι χαρούμενη όταν στα μάτια σε κοιτώ

Γιατί η καρδιά μου πάει να σπάσει
Όταν τα χείλη σου φιλώ
Ο κόσμος δεν έχει πια σημασία τώρα που τριγυρνώ

Μαζί σου κρατώντας μου το χέρι
Ακούγοντας εκείνον τον σκοπό
Τον μαγικό που την καρδιά μας έχει ακουμπήσει
Και άλλον με τα μάτια μου δεν μπορώ να δω

Γιορτάζουν στις 14 Φεβρουαρίου τον έρωτα!

Έφτιαξαν μία μέρα αλλά ο έρωτας και αγάπη υπάρχουν κάθε μέρα στην ζωή μας.

Το θέμα λοιπόν είναι να αγαπάς, να ερωτεύεσαι κάθε μέρα και να το δείχνεις.Κάθε μέρα και όχι μόνο μια μέρα.

Η αγάπη είναι σαν το αεράκι όσο πιο πολύ φυσάει τόσο μεγαλώνει και το συναίσθημα.

 Για αυτό ερωτευτείτε και αγαπήστε…γιατί κάθε μέρα είναι σαν την τελευταία, αυτό να θυμάστε.

Αυτό και το αεράκι της αγάπης θα σεργιανίζει το πλοίο της αγάπης σας..

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Η ορχήστρα

25.01.09

Όλα είναι στην θέση τους. Τα όργανα είναι κουρδισμένα. Η ορχήστρα περιμένει τον μαέστρο για να εμφανιστεί στο πόντιουμ. Το κοινό παραληρεί από την αναμονή. Και ξαφνικά όλα αλλάζουν. Ο μαέστρος εμφανίζεται μέσα στο όμορφο του σμόκιν και το κοινό μένει βουβό. Κάποιοι δακρύζουν, κάποιοι μένουν με το στόμα ανοιχτό.

Μα όλοι αλλά όλοι ελπίζουν ότι αυτός ο μαέστρος που είναι διαφορετικός από τους άλλους θα αλλάξει τον τρόπο που παίζει η ορχήστρα.

Ο ήχος θα είναι πιο γλυκός, δε θα υπάρχουν παραφωνίες. Οι μουσικοί θα προσέχουν περισσότερο τις νέες παρτιτούρες που τους έδωσαν και θα παρακολουθούν τον μαέστρο να τους οδηγεί.

Και αρχίζει η μουσική και όντως είναι ένα χάρμα…Ο μαέστρος είναι κάτι διαφορετικό και το κοινό σκέφτεται «Θεέ μου, Άκουσες τις προσευχές μας…Επιτέλους κάτι διαφορετικό για να συνεχίζουμε να ελπίζουμε…»

Και η μουσική συνέχιζε. Ακόμα και όταν κάποιος μουσικός βιάστηκε το κοινό δεν έδωσε σημασία στον λάθος του, παρατηρούσε απλά εκστασιασμένο τον μαέστρο που τα καθαρά του μάτια έλαμπαν από συγκίνηση.

Γιατί πίστευε ότι μπορούσε να τα καταφέρει.

Ότι ένα όνειρο του έγινε πραγματικότητα.

Το διαφορετικό δεν είναι πάντα κακό και εκείνος ναι διέφερε αλλά η γιαγιά του, του έλεγε πάντα να προσπαθεί και να ελπίζει γιατί μόνο έτσι θα τα καταφέρει στην ζωή του.

Κυρίες και Κύριοι, Ο Barack Obama μπήκε στην ζωή μας ως ο νέος μαέστρος… Ανοίξτε τα μάτια σας και απλά να Ελπίζετε…Ίσως να κάνει την διαφορά…







Soulbank.gr

Αναλήψεις Καρδιάς: Σκέψεις

09.01.09

Είναι δύσκολο, το να νιώθεις ότι όλα γύρω σου περνάνε τόσο γρήγορα και να μην μπορείς να κάνεις τίποτε για να το αλλάξεις. Τον τελευταίο καιρό νιώθω ότι ο χρόνος τρέχει ασταμάτητα σε σημείο που δεν μπορώ να καταλάβω το πως περνάει η ώρα. Τρέχω αγχωμένη να προλάβω αλλά δεν ξέρω αν έχει σημασία τελικά.

Μέσα στην ζάλη της καθημερινότητας προσπαθώ να βρω μια όαση να ηρεμήσω αλλά όσο και αν προσπαθώ δεν μπορώ να την εντοπίσω.

Τα πάντα τρέχουν και πρέπει κάπως να βρω τον τρόπο να σταματήσω τον χρόνο. Ακούγεται τρελό αλλά δεν είναι. Πάντα υπάρχει κάποιο μέρος που μπορείς να χαλαρώσεις, που μπορείς να αφεθείς, να γελάσεις, να παρατηρήσεις τον κόσμο γύρω σου. Βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι δεν παρατηρούν τον ουρανό, δεν βλέπουν τα όμορφα χρώματα όταν ανατέλλει ο ήλιος ή όταν δύει.

Ναι, τα γράφω για να τα ακούσω και εγώ…Τα γράφω γιατί νιώθω ότι πρέπει να τα πω… Τα γράφω γιατί με πνίγουν…πόσο ποια να καταπίνεις αυτά που έχεις καταχωνιάσει στο πίσω μέρος του μυαλού σου γιατί άλλα είναι πιο σημαντικά; Σημαντικά όμως είναι; Ή απλά καταφέραμε να κάνουμε λοβοτομή στον εαυτό μας, να χάσουμε την ουσία μας για να πηγαίνουμε με το κύμα;

Ο χρόνος φεύγει και πίσω δεν ξαναγυρνά… Είμαστε εμείς κομμάτι του πουθενά;

Είμαστε το κομμάτι του ΤΩΡΑ και πρέπει να ανακτήσουμε όλα αυτά που εμείς θάψαμε για να μην χάσουμε ΕΜΑΣ… Ναι, πέρα από την ψυχή σου μπορείς να χάσεις τον εαυτό σου, να κυκλοφορείς μόνο ως σώμα, αλλά να είσαι άδειος.

Δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι θέλουν να είναι άδεια κουφάρια, κενά, δίχως θέλω και συναισθήματα. Απλά σκεφτείτε τι θέλετε και σιγά σιγά θα βρείτε τον κρυμμένο σας εαυτό.
  

Υ.Γ. Διαβάστε βιβλία, ακούστε μουσική, βγείτε με αγαπημένα σας πρόσωπα, πηγαίνετε στον κινηματογράφο, γράψτε, ζωγραφίστε, τραγουδήστε ή ασχοληθείτε με κάποιο μουσικό όργανο (όσοι γνωρίζουν), γενικά κάντε όλα εκείνα που όταν ήσασταν παιδιά και έφηβοι σας έδιναν χαρά.

Υ.Γ.2 Προτείνω μια καλή σειρά βιβλίων, την Twilight Saga. Υπάρχει μεταφρασμένη και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πλατύπους  http://twilight.platypus.gr/. Όσοι ενδιαφέρεστε για τα αγγλικά, μπορείτε να μπείτε στην ιστοσελίδα της συγγραφέως http://www.stepheniemeyer.com/twilight.html  και θα βρείτε αρκετές πληροφορίες. Ναι, είναι η γνωστή ταινία Twilight (Λυκόφως στα ελληνικά). Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία στα ακόλουθα sites:

http://www.twilightthemovie.com/
http://www.twilightthemovie.gr/


Soulbank.gr

Αναλήψεις Καρδιάς: Μουσική, Νότες…

17.12.08

Mελωδίες, στίχοι, λέξεις... Καμιά φορά οι λέξεις είναι τόσο λίγες να περιγράψουν ένα συναίσθημα. Ποιο συναίσθημα;

Το πως κοιτάς τον άλλον μέσα στα μάτια και να διαβάζεις κομμάτια της ψυχής του επειδή σε άφησε.

Το πως αισθάνεσαι όταν σε χαϊδεύει και ανατριχιάζεις. Άνδρες, γυναίκες δεν έχει σημασία ποιος, ποια. Απλά νιώσε, άσε το ποτάμι της αγάπης να σε αγγίξει.

Είναι λάβα που θα σε κάψει;

Αν πρέπει;

Δεν υπάρχουν πρέπει όταν νιώθεις, το θέμα είναι να νιώθεις, να βιώνεις, να καίγεσαι και να καις. Αλλιώς, είναι σαν ένα κακό τραγούδι που σε πονά γιατί σου θυμίζει κάτι που εσύ δεν έχεις κάνει, το έχεις αφήσει ατελές.

Τι είναι ατελές;

Όταν δεν άφησες την ψυχή να μετουσιώσει τα συναισθήματα σε φωτιά. Γιατί αυτά που νιώθουμε είναι ζεστά, σε ζεσταίνουν...

Αλληλεπίδραση...

Η αλληλεπίδραση που υπάρχει μεταξύ δυο πηγών. Γάργαρες και οι δύο. Η μια ιαματική, καθαρτική ή άλλη παγωμένη αλλά καθάρια, θαρρείς πως βλέπεις μέσα της εσένα ή μήπως δεν είσαι εσύ; Αν δεν είσαι εσύ τι είναι; Είναι ο εαυτός σου, που εσύ δεν θες να δεις. Είναι η μελωδία της ψυχής που εσύ αμελείς. Κι όμως αν ρωτήσεις κάποιον θα σου πει ότι είναι καλά, ότι αυτά που λέω είναι το λιγότερο μπαρούφες και ότι ενδεχομένως δεν έχουμε χρόνο για όλα αυτά.

Και για τι έχουμε χρόνο;

Καταφέραμε να μην έχουμε χρόνο για τίποτε. Απλά ζούμε μετρώντας σε ώρες. Μία ώρα εδώ και μία εκεί. Αλλά συναίσθημα κανένα...

Που είναι η φωτιά που υπάρχει μέσα μας;

Φυλακισμένη. Σαν τον Ηριδανό. Ένας ποταμός που είναι μπαζωμένος και κάπου κάπου, στο Μοναστηράκι, ακούμε τον ήχο του. Τον ακούμε γιατί υπάρχει! Μπορεί να μην φαίνεται, όπως στο παρελθόν, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Έτσι και τα συναισθήματα μας. Υπάρχουν. Θαμμένα, αλλά υπάρχουν και πλέον είναι η ώρα που θα αρχίσουν να ακούγονται. Να ζητάνε μέχρι να σπάσουν το τσιμέντο που τα καλύπτει.

Κάποιοι τα ακούνε ήδη. Κάποιοι τα άκουγαν πάντα.

Και όλα αυτά από την μουσική;

Ο Ορφέας έκανε τελικά καλή δουλειά. Ίσως πρέπει να πιούμε ένα ποτηράκι κρασί σε ένα κουτούκι. Κοιτώντας μες στα μάτια. Εκείνον ή Εκείνη. Φωτιά. Μουσική. Άγγιγμα. Φωτιά. Ρυάκι που μας καίει. Αφήστε το να κυλήσει.

Soulbank.gr 

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Πρέπει να βρούμε την Δύναμη

11.12.08

Πρέπει να βρούμε την Δύναμη να Αλλάξουμε. Όλοι μας… Προτίμησα να απέχω. Προτίμησα να μην γράψω εν θερμώ. Λόγια που όλοι έχουμε σιγοψιθυρίσει. Συναισθήματα που όλοι έχουμε νιώσει. Αμέτρητα γιατί, για τον θάνατο του Αλέξανδρου αλλά και για εκείνον που μια στιγμή απερισκεψίας και βλακείας άλλαξε τα πάντα.

Γιατί δεν πρέπει να προσπερνάμε ότι το βράδυ του περασμένου Σαββάτου δεν πέθανε μόνο ο Αλέξανδρος αλλά και ο ειδικός φρουρός έβαλε ο ίδιος την ταφόπλακα στην ζωή του.

Και μέσα σε όλα αυτά, η οργή ξεχείλισε. Ξαφνικά από την μια στιγμή στην άλλη, όλοι μας από την κατάσταση ύπνου που ήμασταν σα να ξυπνήσαμε απότομα από τον εφιάλτη.

Μόνο που μαζί της δεν ξεσηκώθηκαν όλοι εκείνοι που είχαν κάτι να πουν αλλά και να σπάσουν. Είναι άδικο για όλους μας, μια χούφτα ταραξίες να καταστρέφουν, να καταπατούν ξένες περιουσίες και να καπηλεύονται την μνήμη ενός παιδιού.

Είναι άδικο μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε ελαφρά την καρδία, όταν η κοινωνία μας, που εμείς είμαστε πολίτες της, από την δική μας αδράνεια έφτασε ως εδώ.

Η βία γεννά βία. Ναι πρέπει να αντιδράσουμε αλλά καταλαβαίνοντας ότι η  κοινωνία μας πρέπει να αλλάξει.

Πρέπει να οραματιστούμε την αλλαγή. Πρέπει να ξεπεραστούν τα κομματικά στεγανά. Οι πολίτες όποιας ιδεολογίας πρέπει να συμπλεύσουν με το ρεύμα της αλλαγής.

Ποια είναι η αλλαγή που θέλουμε;

Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναρωτηθούμε όλοι.

Για να βγεις από την στασιμότητα πρέπει να κινηθείς και να ρισκάρεις…

Υ.Γ. Εμπνευσμένο, από την ομιλία του Πρώην Προέδρου De Klerk στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ευχαριστώ Γιάννη.

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28

Αναλήψεις Καρδιάς: Εισαγωγή...

12.11.08

Άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Άλλοι έρχονται όταν εμείς φεύγουμε, άραγε φταίει το κακό timing; Ή μήπως δεν έπρεπε να βρεθούμε; Μήπως βρεθήκαμε κάπου, κάπως, κάποτε αλλά δε το κρατήσαμε; 

Μήπως χάσαμε την ουσία; 

Μήπως...; Η καρδιά μας πάντα περιμένει όλα αυτά που εμείς δεν εκφράζουμε. Κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Με όλα αυτά τα πρέπει και τα δήθεν. Με όλα αυτά που φοβόμαστε να πούμε γιατί αγωνιούμε. Θα μπορούσα να πω πολλά, αλλά δε γίνεται, κάποιος κόμπος είναι στον λαιμό μου και με πνίγει, ίσως γιατί αν αρχίσουμε να λέμε θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τα όσα κάνουμε. Όλα είναι τόσο μικρά και όμως τρέχουμε.
Τρέχουμε να ξεφύγουμε από όλα. Το γιατί με απασχολεί βαθύτατα. Άραγε τι φοβόμαστε; Μην μας πληγώσουν ή το τι θα κάνουμε μετά; Πως θα αντέξεις όταν έχεις νιώσει, έχεις αγγίξει, έχεις αγαπήσει; Μα αυτή ακριβώς είναι η δύναμή μας. Όλα αυτά που φοβόμαστε μας κάνουν συνάμα αρκετά δυνατούς.

Μόνο που δε το έχουμε πάρει χαμπάρι ακόμα, χαθήκαμε στο fast forward και δυστυχώς δεν υπάρχει replay. Ότι πέρασε, πέρασε δεν ξαναγυρνά. Κι όλο στριφογυρνάει στο μυαλό μου αυτό που λέει ο Ελύτης στο Παράπονο:

«Αλλά είναι εκείνα που αγαπώ για αλλού αλλού ξεκίνησα. Το λέω και το ομολογώ σαν να ‘μούν άλλος και όχι, εγώ μες στην ζωή πορεύτηκα. Πάντα πάντα θα ναι αργά, δεύτερη ζωή δεν έχει…» 
 
Ζήστε. Ζήστε τώρα που μπορείτε, μην ξυπνήσετε μια μέρα και πείτε η ζωή που δεν έζησα. Τα θέλω μου που έγιναν απωθημένα. Τα περίμενα αλλιώς. Γιατί η ζωή, μας πάει εκεί που την πάμε εμείς, μικρές μας αποφάσεις και παίρνουμε δρόμους που δε μας γυρίζουν πίσω γιατί δε το καταλάβαμε αρκετά γρήγορα.

Αυτή η στήλη μιλάει από καρδιάς, θα εκφράζει όλα εκείνα που έχουμε θάψει βαθιά μέσα μας και έχουμε κλείσει όλα τα παραθύρια για να μην θυμόμαστε. Κάποιος πολύ αγαπημένος μου συγγραφέας ονομάζει ένα από τα βιβλία του : Επιστροφή από την Λήθη. Αυτό θα γίνεται και εδώ. Θα επιστρέψουμε σιγά σιγά από την Λήθη.
 
Καλώς Ήρθατε!

Soulbank.gr

B42C5A61-DA14-4D34-116D-4680CA2821E6

1.02.28